Bilecikli bir hayırsever köydeki evini ”Asrın felaketi” olarak nitelendirilen Kahramanmaraş merkezli depremlerden etkilenerek Gaziantep’ten Bilecik’e gelen 8 kişilik aileye barınmaları için ücretsiz tahsis etti.
Gaziantep’in Göllüce Mahallesinde yaşayan Orhan ailesinin evleri Kahramanmaraş merkezli depremlerin ardından zarar gördü. 7 kişilik aile depremin 4’üncü günü kendi araçlarıyla Bilecik’e geldi. Bilecik Valiliği Açık Kapı tarafından merkez Gülümbe köyündeki 3 katlı evinin 2 katını depremzedeler için açan hayırseverin evine yerleşti.
Depremzede 47 yaşındaki Müslüm Orhan, yaptığı açıklamada, eşi, oğlu, gelini ve 4 torunuyla 7.7 büyüklüğündeki ilk depremde 2 katlı binada sarsıntıya yakalandıklarını anlatarak, deprem anında dışarıya kaçtıklarını dile getirdi.
Oğlu ile birlikte altlı üstlü oturduklarını ve kendisinin de mahalledeki ilkokulda personel olarak çalıştığını aktararak, ”Belden ameliyatlıyım. 10 kilodan fazla ağırlık kaldıramıyorum. Ama o anda 2 torunumu kucağıma alıp nasıl çıktığıma inanamıyorum. Allah öyle bir güç verdi ki hiç ağrı hissetmedim.” dedi.
Pazar akşamı yattıklarını ve sabaha karşı depremle birlikte uyandıklarını anlatan Orhan, yaşadıklarını şu sözlerle anlattı:
”Sarsıntıyla uyandım, duvar gidip geliyordu. Oğlum baba kalkın deprem oluyor. İlk aklıma torunlarım geldi. Ben iki torunumu oğlumda diğer iki torunumu alarak, hanım ve gelinimle birlikte çıktık. Dışarıda, kar ve yağmur yağıyordu, hava çok soğuktu. Otomobilimiz vardı, binerek beklemeye başladık. Bu arada 15-20 dakika sonra tekrar sallandık, arabanın içerisinde hissettik. Arabada sabahladık. Üşemeye başlayınca eve girmek istedik, üzerimizde bir şey yoktu. Ama içimizde korku vardı. 3-4 gün arabada kaldık. 2 yıl önce oğlumun birisi buraya yerleşti ve fabrikada çalışıyor. Buraya gelmemiz için ısrarcı oldu, daha ne bekliyorsunuz dedi ve geldik.”
10 KİLOYU KALDIRAMAM, İKİ TORUNUMU KUCAKLAMIŞIM
Allah’a ve komşularına emanet ederek, kapılarını kilitleyip Bilecik’e geldiklerini aktaran Orhan, sözlerine şöyle devam ettİ.
”O süreçte gündüzleri odun yakıp ısındık. Komşulardan battaniye geldi, çocuklar küçük, üşüyorlardı. Kendi arabamızla buraya gelmeye karar verdik. Buraya gelince valiliğe müracaat ettik ve hayırsever vatandaşımızın köydeki evine yerleştirildik. Allah razı olsun, burada kalıyoruz. Bir eksiğimiz kalmadı, bütün ihtiyaçlarımızı, eksikliklerimiz giderdiler. Oğlum ve ben bir fabrikada iş bulduk. Orada çalışıyoruz, buraya yerleşeceğiz nasip olursa. Ailem yanımda başka nereye gidebilirim ki. O anı yaşamayan bilmez. O anda kendi canından vazgeçiyorsun, Bir iş kazası geçirdim ve belimde çatlak var. Ben 10 kiloyu kaldıramam, ben iki torunumu kucaklamışım. Dışarı çıkmışız. Çok zor bir gündü. Her gün geçtikçe biraz insan teselli oluyor ama biz yine iyiymişiz. Evimiz hasarlı, o saatten sonra tekrar eve girmedik, girmeyin dediler. Televizyona bakmak istemiyorum.”
Deprem anında üzerlerindeki kıyafetlerle ve terliklerle çıktıklarını, kıyafetlerinin Bilecikli hayırsever vatandaşlar tarafından karşılandığını ifade eden Orhan, ”Bilecik valimize ve Açık Kapıda çalışanlar ile evine bize açan hayırsever ailemize teşekkür ediyorum. Allah onlardan razı olsun. O kadar iyi insanlar var ki, çok duygulandım. Bu kadar sıcak karşılayacaklarını, bu kadar yardımsever vatandaşlarımızın olduğunu bilmiyordum. Bizi gören boynumuza sarıldı. Daha bundan güzel bir şey olabilir mi?. İnşallah böyle bir şey yaşamayız.” şeklinde konuştu.
İlkokul 2. sınıf öğrencisi Muhammed Baran Orhan da deprem olunca arabaya bindiklerini, arabada da tekrar sallandıklarını anlatarak, ”Her gün yine sallanıyordu. Buraya geldik, yerleşeceğiz. Okulumu ve arkadaşlarımı özlüyorum.” diye konuştu.
