“Bir tuşa basarak dünya haberlerini öğreniyor, birkaç saniyede fikir beyan ediyoruz. Her şey hızla akıyor, ama biz nereye yetişmeye çalışıyoruz?”
Hız çağında yaşıyoruz. Birkaç saniyede dünyadan haberdar oluyor, tek bir tıkla yeni bir bilgi, haber ya da görüntüye ulaşıyoruz. Bu bilgi bombardımanı içinde önemli olana odaklanmak neredeyse imkânsız hale geliyor. ‘Boş durmamak’ artık bir zorunluluk gibi görülüyor. Oysa bazen hiçbir şey yapmamak da bir şey yapmaktır. Hep bir yetişme ve koşturma hâlindeyiz; bir kahveyi keyifle içmek yerine, soğumadan e-postalarımızı yanıtlamaya çalışıyor, aklımızda yapılacaklar listesiyle koşuyoruz. Farkında olmadan, hayatın kendisinden uzaklaşıyoruz. Belki de yapılması gereken tek şey, bir günlüğüne bile olsa bu koşuşturmayı bırakıp hayatın gerçek ritmini hatırlamak. Gözümüzü açar açmaz elimiz telefona gidiyor; gün
başlamadan dikkatimizi ekranlara teslim ediyoruz. Hayatın akışını, bir anın tadını, yediğimiz yemeğin hazzını bile hissedemez hale geldik. Farkına varmadan, hayat bizi
kendi hızına kaptırıp sürüklüyor. Hayatta hep bir yere yetişmeye çalışıyoruz. Koşuyoruz, çabalıyoruz… Peki, sahi biz nereye yetişiyoruz?
Hatice Kübra Durak yazdı.
Görüşmek dileğiyle…